Elkaar verwelkomen

Gisteren hoorde ik van iemand die een nieuwe partner heeft dat haar familie haar partner uitgebreid ging verwelkomen in de familie. Ontroerend en bijzonder zo’n schijnbaar simpele gebaar, maar wat brengt dat in een mens teweeg dat je welkom wordt geheten.

In de wereld hebben we het ook vaak over welkom en niet welkom, van landen tegenover elkaar, van mensen die op de vlucht zijn. Dan hebben we het over mensen als een kwestie, n.l. de bed, bad en broodvraag. Mensen worden vaak tot een nummer, tot een probleem, tot een kwestie of een dilemma gemaakt.

Makkelijker leven
Maar het leven wordt vaak zoveel gemakkelijker als je mensen bij name kent, als je weet wat hun vraag is. Als je ze aanziet en zegt: je bent welkom bij ons, kom binnen, we hebben genoeg hier van alles.
Misschien komt het doordat ik als kind zo welkom was, zo gewenst, dat het mij steeds meer opvalt dat als je groter wordt er een heleboel mitsen en maren bijkomen. En ik wil daar maar niet aan wennen, ik wordt er nog steeds verdrietig van, als er grote hekken en grenzen worden geplaatst om het heilige privéleven.

Aanschuiven met eten
Als je bij je eigen familie alleen maar kan komen op afspraak liefst 3 weken van tevoren. In Westfriesland kom je achterom en je bent welkom. Natuurlijk bel je van te voren op als iemand ziek is of als er omstandigheden zijn dat de deur minder makkelijk opengaat. Maar ik heb het steeds heerlijk gevonden om zomaar even aan te wippen bij de ander.
Misschien komt het ook door de grote gezinnen in het Westfriese dat er altijd wel iemand bij kan. Dat je ook gewoon aan kunt schuiven met eten, want er is genoeg.
Het meest vreselijke gevoel in het leven is dat je te veel bent, dat mensen eigenlijk genoeg aan zichzelf hebben en de ander er niet meer bij kunnen hebben.

Elkaar verwelkomen doet zó goed en het kost niks. Gewoon doen!

Hartelijke groet,
Ds.Marina
marinaslot@kpnmail.nl

Samenloop voor Hoop

Op de dag voor Hemelvaartsdag houden we het Gesprek voor de Zondag in Hoogkarspel en spreken we de Pinksterviering door. Het wordt heel speciaal, vorige week hebben we samen met een aantal jonge mensen de liturgie en het programma opgebouwd van de ochtend.

Het thema is Samenloop voor Hoop naar de loop die op 21 juni in het Streekbos gehouden gaat worden om geld in te zamelen voor het Koningin Wilhelmina Fonds. Wij laten de Geest stromen richting mensen die leven met kanker, die vechten om te leven en hen die een geliefde hebben verloren aan die vreselijke ziekte. Maar we willen ook de hoop voeden en elkaar in liefde aankijken op die dag. In Hoogkarspel is er een vriendengroep die een aantal jaren geleden een jonge vriend van 24 jaar heeft verloren.
Zij gaan met elkaar lopen voor Hoop. En dat was ook te merken vorige week bij de voorbereiding, zoveel kracht en liefde, zoveel energie recht uit hun hart kwam er los. Ze hadden  teksten gezocht, liederen, een stukje film en zij gaan er voor. Maar we konden natuurlijk niet op 13 mei afspreken, dan is er kermisborrel in Hoogkarspel en als vrienden onder elkaar doe je daar aan mee.

Nieuwbakken
Dat wist deze nieuwbakken dominee nog niet goed, maar nu heb ik alles goed bestudeerd. Omdat ik op de avond voor Hemelvaartsdag geen tijd had om tussen mijn middag- en avondprogramma naar huis te gaan om te eten, at ik een loempia bij de visboer op het terras. Heel veel mensen kwamen naar de afhaalplek om even een patatje, een visje te halen als bodem voor een avond doorhalen. Bij de supermarkt stond ik in de rij met allemaal jonge mensen om mij heen, veel drank en hapjes en discussies….

Want  niet iedereen weet kennelijk hoe het hoort, dus neem je je eigen drank en happen mee, want zoals gezegd werd… ‘zij hebben alleen maar thee!!’

Ik heb mij ermee vermaakt met mensen kijken en zij keken naar mij….
En in het licht van wat deze vriendengroep met elkaar voor elkaar brengt, kreeg ik weer een inkijkje in de Westfriese cultuur en gewoontes.

Welkom
Ik nodig jullie allemaal uit om op Pinkstermorgen om 10.00 u in de kerk van Hoogkarspel te komen. We hebben muziek, inspiratie en solidariteit.
En in onze kerk is iedereen welkom, wie je ook bent, waar je ook vandaan komt, wij gaan samen voor een goede zaak.

Tot ziens!

Ds.Marina
marinaslot@kpnmail.nl

Dienst 17 mei 2015

Vriendendag

Afgelopen week ontdekte ik weer dat voor veel mensen de Koningsdag een vriendendag is geworden. Naast alle leuke, interessante en waardeloze rommel, opruimhandel van de vrijmarkt en de spanning van het koopjes jagen, is er die dag heel wat met vriendengroepen ondernomen, gegeten, gedronken en gefeest.  Op Facebook zag ik ook heel wat voorbijkomen. Maar ook zelf beland ik op Koningsdag ( ik moet nog steeds wennen aan de naam!!) altijd op een terras en dan is het net zwaan- kleef- aan. We begonnen met onze dochter en toen een vriend gebeld en daarna voegden twee vriendinnen zich bij ons. Het is zo gebeurd en het is altijd een spontaan gebeuren.

Spekglad
Goed om elkaar te zien en te spreken, want onze vriend was door het oog van de naald gekropen: hij had een ernstig auto-ongeluk gehad in de Italiaanse bergen. Van de weg geraakt bij een regenbui na lange droogte, het gevolg was een spekgladde weg en hij lag binnen de kortst mogelijke tijd onderaan de berg met veel terrassen. Van zijn nieuwe auto bleek niet veel meer over te zijn. Ik had bijna een 2e column geschreven met de titel ‘Het is goed afgelopen’
Op zo ’n moment gaat er zoveel door je heen, het had ook anders af kunnen lopen en dan hadden we niet zo gezellig bij elkaar gezeten.

Vriendschap is iets bijzonders, het is anders als partnerschap, maar vrienden zijn onmisbaar. Ze kennen je vaak een lange tijd, en ze kennen je dikwijls intensief, want met vrienden maak je wat mee. In goede en in kwade dagen ben je bij elkaar en staat elkaar terzijde.

Veilige haven
Ik sprak deze week ook mensen die hun vriend hebben verloren, en dan praat je over een periode die je afsluit, herinneringen die opkomen aan lief en aan leed. Aan dat jij er voor die ander moest zijn, maar ook dat die ander er voor jou was. Aan vrienden heb je soms ook veel te danken, een huis, een plek, een veilige haven waar je even rusten kunt.
En dat mag je best eens vieren, want het is niet zomaar dat mensen met je meelopen, jaren met je door het leven gaan. En soms ben je wel eens een beetje narrelig op elkaar of je wilt hem of haar effe niet zien of horen. Want je laat je nog wel eens gaan in vriendschappen, daar moeten ze tegen kunnen. Ik heb met mijn beste en oudste vriendin afgesproken dat we nooit meer ruzie maken, zeker geen ruzie waarbij je bij elkaar wegloopt, want dat is zonde van onze tijd die we samen hebben.

Zo werd die Koningsmiddag op dat terras een bijzondere middag, we hadden wat te vieren, onze vriendschap en dat we met elkaar door gaan.

En de zon scheen en de wijn was lekker…..

Ds Marina                             
marinaslot@kpnmail.nl