Verlos ons van de boze

Oradour sur Glane, een bloeiende plaats gelegen aan de trambaan, een plek waar mensen samenwonen en waar anderen naar toe komen om te logeren in het hotel, om te werken en boodschappen te doen. Het is 10 juni 1944, een afdeling van de Waffen SS vermoordt in een paar uur alle 642 personen die aanwezig zijn in het dorp, een enkeling ontkomt.

Massaal gefusilleerd
De mannen worden op verschillende plekken massaal gefusilleerd, de vrouwen en kinderen worden in de kerk gedreven en uitgerookt. Als ze naar buiten vluchten, worden ook zij neergeschoten. Niks is meer heilig. Alles wordt in brand gestoken om geen sporen na te laten.

Wij lopen 72 jaar na dato door het dorp, want de toen jonge generaal Charles de Gaulle bepaalde dat dit dorp een monument van herinnering moest worden. Ernaast is een nieuw dorp gebouwd met dezelfde plattegrond als het oude dorp.

Gemeenschappelijk is de begraafplaats die heden en verleden met elkaar verbindt.

Resten van bezittingen
Mensen lopen in stilte door de straten. De namen en beroepen van de bewoners staan op de ruïnes. Oude autowrakken staan in het gras. En dan in een grote kelder vlakbij de begraafplaats liggen de resten van persoonlijke bezittingen van bewoners, brillen, zakmessen etc. Daar staat ook een ouderwetse kinderwagen ( zo eentje waar ik zelf ook nog in gelegen heb ) waar de kogelgaten in zitten. Dan lopen de tranen over mijn wangen.

Het enige wat je dan kan bidden, is die bekende regel uit het Onze Vader:
‘Verlos ons van de boze’ in verleden, heden en toekomst.

Andere woorden zijn er niet.

Ds.Marina
marinaslot@kpnmail.nl