Van mij mag het wel weg

Ik heb mij dapper en fatsoenlijk aan alle regels gehouden ook uit lijfsbehoud, maar ik word die corona ellende zo ontzettend zat. Ik ga niet demonstreren met Viruswaarheid, ik geloof niet in complottheorieen, maar ik begrijp langzamerhand wel iets van de boosheid en onvrede die er in de samenleving heerst.

Joe Biden
De aanvaardingsspeech van Joe Biden deed mij iets, een toekomstige leider (naar ik hoop) die troost biedt aan het volk.
Nu hoeft Mark Rutte geen dominee te worden, maar de laatste tijd tijd mis is toch wel de echte empathie. Empathie en begrip voor mensen die lijden onder het virus: minder/geen werk, minder/ geen inkomen, onzekerheid, angsten, eenzaamheid. En dat je er af en toe van uit je dak kan gaan als jongere met weinig perspectief op een actief leven met een goed inkomen, kan ik ook snappen.

Hulp en leiding bieden
Regels alleen zijn niet genoeg meer. Daarnaast moeten we mensen hulp en (bege)leiding bieden bij het vinden van een nieuwe levensinvulling of verandering van werk wellicht.

Mensen die veel hebben meegemaakt, weten dat het leven na grote gebeurtenissen zoals nu corona heel anders wordt.
Wij maken het mee als collectief, als volk en ik reken niet op een snel herstel. Deze crisis verwerken, is rouwen en afzien van, het is stoppen met verlangen en vergelijken met vóór corona en kijken wat er wel kan.

Marina Slot                                                                                                               
marinaslot@kpnmail.nl

Mijlpaal of Merkteken

Ik heb het gered een jaar lang zonder mijn liefste te (over) leven.
Wat een marathon en wat wordt je daar moe van: met pijn en verdriet door de wereld sjouwen en net doen of dat gewoon is. Het voelt als een mijlpaal, alles een keer beleefd zonder haar, de seizoenen, de belangrijke dagen en niet te vergeten de corona pandemie.

Eenzaamheid
Een slechte combinatie is het, rouwen en 1,5 meter afstand houden, juist in deze tijd heb ik behoefte aan een arm om mijn schouder, een knuffel. Daar kan je nú ziek van worden, maar ik wordt héél ellendig van gebrek aan aanraking.
Je kunt het niet zien, maar het voelt alsof de eenzaamheid in mijn ziel is gekerfd, of het alleen zijn een wond is die diep binnen in mij zit, onzichtbaar voor de buitenwereld, maar voelbaar voor geliefden.

Gemis
Het is ook zo vreemd, want ogenschijnlijk heb ik het goed, ik woon in een mooi huis, heb materieel alles wat ik nodig heb, hoef mij geen zorgen te maken over inkomen zoals zoveel mensen om mij heen. Maar ik mis iemand die zó belangrijk voor mij was, ik was onderdeel van een geliefd wij en dat is voorbij.
Gelukkig ontdek ik steeds weer een nieuw pad op mijn weg naar verder. Deze week een ochtend met ons kleinste familiekindje. Zij heeft geen weet van afstand. Ze houd van knuffelen en kusjes net zoals ik.

Marina Slot
marinaslot@kpnmail.nl

Jong en Oud

Vorige week schrok ik toen er sprake was van andere maatregelen voor jongeren en ouderen.
Ik dacht even: is de solidariteit tussen ouderen en jongeren na 5 weken al op? Ik voelde ook lichte jaloezie, zij wel en wij niet…
Maar na dieper nadenken vind ik het eigenlijk een puikbest plan om kinderen en jonge mensen die minder risico op corona lopen, alvast meer vrij baan te geven. Laat ze maar lekker buiten gaan spelen en sporten.

Tweedeling
Het is wel eigenaardig dat er door dit virus zo’n tweedeling ontstaat.
Grootouders die tot voor kort massaal onze economie stutten door de oppas op hun kleinkinderen, zijn ineens een risicogroep. Het beeld van ouderen verschuift, het lijkt bijna of wij het probleem zijn geworden en niet het virus. Het gevoel dat je wordt geparkeerd in een ander hokje.
En dan de groep oudere ouderen die bijna herleid worden tot cijfers: besmettingsaantallen en overledenen. De verhalen over verpleeghuizen, helaas nog geen bezoek in zicht én het grote verdriet dat zij niet meer gekoesterd kunnen worden door hun geliefden. Zij die soms al snakten naar hun einde omdat de wetenschap hen soms te veel levenstijd geeft.

Minder waard?
De waarde van ouderen zakt weg, hun diepe kennis en wijsheid, hun levenservaring waar jonge mensen van kunnen profiteren.
Let op: Want wij zijn niet alleen maar lief en kwetsbaar.

Marina Slot
marinaslot@kpnmail.nl

vg-marina-r300

Marina Slot is predikante in de PKN-gemeentes Westwoud-Binnenwijzend en Hoogkarspel-Lutjebroek
(N-H).

Marina is al meer dan 20 jaar één van de gekozen voorgangers in De Duif.
In 2013 werd zij aangesteld als predikante in de twee geloofsgemeenschappen in Noord-Holland.
Met haar columns overbrugt zij de afstand tussen Duif en provincie.

De columns werden eerder geplaatst in de gemeentebladen ‘Klankbord’ en ‘Rotonde’.